11 ყველაზე პოპულარული ქართული კერძი: მითები და ისტორია
ქართული სამზარეულო გამოირჩევა თავისი მდიდარი ისტორიითა და უნიკალური გემოებით. ქართული სუფრის ყველაზე ცნობილი კერძები ასახავს ერის კულტურას, ტრადიციებს და ცხოვრების წესს. თითოეული კერძის უკან დგას ისტორია, რომელიც მჭიდრო კავშირშია ქართული კულტურის სხვადასხვა ასპექტთან - დაწყებული რელიგიური დღესასწაულებით, დამთავრებული ყოველდღიური ცხოვრების წეს-ჩვეულებებით.
საქართველოს ყველა კუთხის კულინარიული ტრადიციები საუკუნეების განმავლობაში ინდივიდუალურად ყალიბდებოდა. ამიტომ ქართული კერძები სხვადასხვა რეგიონიდან ხშირად ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავდება. აღმოსავლეთ საქართველოს მშრალი კლიმატი, დასავლეთის ნოტიო ჰავა, მთიანი რეგიონების მკაცრი პირობები - ყველა ეს ფაქტორი აისახა ადგილობრივ სამზარეულოზე და ქართული საჭმელების მრავალფეროვნება განაპირობა.
ამ სტატიაში გაგაცნობთ მითებს 11 ყველაზე პოპულარული ტრადიციული ქართული კერძის შექმნაზე.
ხაჭაპური
ხაჭაპური ერთ-ერთი უძველესი კერძია ქართულ სამზარეულოში. ვარაუდობენ, რომ მისი გამოცხობა ჯერ კიდევ ანტიკურ ხანაში დაიწყეს. ხაჭაპურის მსგავსი კერძი - მრგვალ ცომში ჩადებული ყველი - პირველად კოლხურ კულტურაში გვხვდება და სარიტუალო დატვირთვა ჰქონდა. ყველაზე გავრცელებული ლეგენდების თანახმად, იმერული ხაჭაპურის ფორმა მზის ან მთვარის სიმბოლოა. ძველად იმერეთში მზეს განსაკუთრებული პატივით ეპყრობოდნენ და ხაჭაპურის ფორმა ამ პატივისცემის გამოხატულებაა (ამ შემთხვევაშიც პოპულარულია თეორია, რომ სარიტუალო დატვირთვა ქონდა).
მთვარის ლეგენდა უფრო რომანტიკულია და უძინარ მეპურეს მიაწერენ. ერთხელ უძილობისას ღამის ცაზე სავსე მთვარე დაინახა და გადაწყვიტა, მისთვის მიეძღვნა თავისი ახალი ქმნილება. თუმცა ამ ლეგენდას არანაირი ისტორიული წყარო არ გააჩნია.
დღესდღეობით ყველაზე ცნობილი სარიტუალო ხაჭაპურის ტიპი გურული ღვეზელია (გულში მოხარშული კვერცხით), რომელსაც შობისთვის აცხობენ. აჭარული ხაჭაპური კი, ამბობენ, პირველად ლაზმა მეთევზემ (ან მისმა ცოლმა) გამოაცხო და მოხერხებული ფორმის გამო მალევე გახდა პოპულარული საუზმე მეთევზეებში. ერთი ვერსიით ნავის ფორმა მეზღვაურების პატივსაცემად აქვს, თუმცა მეორე ვერსიით კვერცხის გული ისევ მზის სიმბოლოა.
საინტერესო ფაქტი: ხაჭაპური იმდენად პოპულარულია საქართველოში, რომ ხაჭაპურის ფასს საქართველოს ეკონომიკური მდგომარეობის გასაზომადაც კი იყენებენ. ე.წ. “ხაჭაპურის ინდექსი” გვიჩვენებს, საშუალოდ რა ჯდება იმერული ხაჭაპურის გამოცხობა. ინდექსი ამერიკული ჟურნალი The Economist-ის “ბიგ მაკის ინდექსის” შთაგონებით შემუშავდა.
ხინკალი
ქართული კერძების მეფეზე ისტორიულად კიდევ უფრო ნაკლებია ცნობილი, ვიდრე ხაჭაპურზე. გადმოცემის თანახმად, პირველად საქართველოს ერთ-ერთ მთიან რეგიონში მოახვიეს. თუმცა მოხევეებმა, მთიულებმა, ფშაველებმა თუ ხევსურებმა - არავინ იცის, და არც ერთი რეგიონი არ თმობს ავტორობას. თავდაპირველად, მხოლოდ ხორცით (თან მხოლოდ ცხვრისა და ძროხის) მზადდებოდა და ძირითადად მწყემსებისა და მონადირეების საჭმელი იყო. ხინკალი სიცივეს კარგად უძლებს, მარტივი სატარებელია, ადვილად მზადდება და მაღალკალორიულია, რაც ხალხისთვის რომელსაც რთულ რელიეფზე ბევრი სიარული უწევდა ძალიან მოხერხებული იყო. არსებობს ვერსია, რომ ხინკალიც თავიდან მზისთვის შესაწირი სარიტუალო კერძი იყო და ფორმა “ბორჯღალის” სიმბოლოთია შთაგონებული.
ბარში ხინკლის მასიურად მომზადება XIX-XX საუკუნეებში დაიწყეს, სწრაფი ურბანიზაციის პერიოდში. ამავე დროს განიცადა რეცეპტურამ ყველაზე დიდი ცვლილება - შიგთავსში ჯერ ცხვარს ღორი ჩაენაცვლა, შემდეგ კი სრულიად სხვა ინგრედიენტებით დაიწყეს მოხვევა. დღეს ვეგეტარიანული ქართული საჭმელების სიაშიც გხვდება, სოკოს ან კარტოფილის შიგთავსით. სავარაუდოდ, თავიდან ეს ცვლილება სამარხვო ვარიანტზე მაღალმა მოთხოვნამ განაპირობა.
მწვადი
მწვადი ალბათ ყველაზე ძველი ქართული კერძია. ლეგენდის თანახმად, მწვადი იყო ერთ-ერთი პირველი კერძი რომლის მომზადებაც რეგიონში დაიწყეს - საკვების თბური დამუშავების სწავლასა და მონადირეობის კულტურის გავრცელებასთან ერთად. იგივე ლეგენდას თუ დავუჯერებთ, უშუალოდ ქართულ მწვადს სხვა მსგავსი ხორცის კერძებისგან განასხვავებს ის, რომ ტრადიციულად ვაზის ტოტებზე წამოცმული იწვებოდა, რაც კერძს განსაკუთრებულ არომატს ანიჭებდა.
სიმართლეა თუ არა, არავინ იცის, თუმცა ყურძნის წალამზე მწვადის შეწვა დღესაც ტრადიციულად “სწორ” მომზადების წესად ითვლება. პირველი მწვადი სავარაუდოდ გარეული ცხოველის ხორცისგან შეწვეს, შემდეგ ღორისა და ძროხის მწვადი დამკვიდრდა, ბოლოს კი სიას მთაში გავრცელებული ცხვარიც შეემატა.
ურბანიზაციასთან ერთად, ისევე როგორც ხინკლის შემთხვევაში, კერძი გამრავალფეროვნდა. დღეს მწვადი მომზადების ტექნიკასთან უფრო ასოცირდება, ვიდრე კონკრეტულ ინგრედიენტებთან. ინგრედიენტი უნდა შამფურზე აეგოს და ღია ცეცხლზე, ნაკვერჩხალზე შეიწვას. აუცილებელია ჰქონდეს შესამჩნევი კვამლის არომატი. დღეს პოპულარულია როგორც ხორცის, ისე თევზისა და ბოსტნეულის მწვადი. თუმცა ეტალონად და ყველაზე ავთენტურ ვარიანტად მაინც ღორის მწვადი ითვლება.
ფხალი
ფხალი თავდაპირველად ბევრად უბრალო კერძი იყო, ვიდრე დღეს. არქეოლოგიურ ნიმუშებზე დაყრდნობით ვარაუდობენ, რომ რაღაც მსგავსი ჯერ კიდევ ძვ.წ. 5000-3000 წწ. მზადდებოდა. ეს საქართველოში მიწათმოქმედების განვითარების პერიოდია, როდესაც მცენარეული საკვების მოხმარება გახშირდა.
თავიდან ფხალი უბრალოდ დაქუცმაცებული ადგილობრივი მწვანილების ან ბოსტნეულის მასა იყო. გლეხს რაც ადგილზე მოჰყავდა, იმას იყენებდა, ამიტომაც გვაქვს ამდენი სახის ფხალი. თვითმყოფად კერძად გადაიქცა სადღაც შუა საუკუნეებში, როდესაც ამ მასის ნიგვზით, ძმრით და სუნელებით შეზავება დაიწყეს.
XIX საუკუნეში, ქართული კულინარიული ტრადიციების ჩაწერისა და სისტემატიზაციის პროცესში, ფხალი უკვე მოიხსენიება როგორც ქართული სამზარეულოს ერთ-ერთი მთავარი კერძი. ამ პერიოდში ჩამოყალიბდა ფხალის მომზადების ე.წ. "კლასიკური" რეცეპტები, რომლებიც დღემდე გამოიყენება.
ლობიანი
შესაძლოა გაგიკვირდეთ, მაგრამ ლობიანი რომელსაც ხშირად ხაჭაპურის სამარხვო ვერსიად განიხილავენ, სინამდვილეში გაცილებით უფრო “ახალგაზრდაა”. ვარაუდობენ, რომ გვიან შუა საუკუნეებს უკავშირდება. XVI საუკუნიდან აქტიურად დაიწყო ლობიოს კულტივაცია დასავლეთ საქართველოში, ჯერ გურიაში და შემდეგ სამეგრელოში. პირველ ლობიანსაც სწორედ ამ პერიოდს უკავშირებენ. ცილებით მდიდარი ლობიო მარხვის პერიოდში ხორცის მოხერხებული და ხელმისაწვდომი ალტერნატივა აღმოჩნდა, და ლობიანმაც მალევე დაიმკვიდრა ქართულ სამზარეულოში ადგილი.
ლობიანის პოპულარობა განსაკუთრებით გაიზარდა XVIII და XIX საუკუნის დასაწყისში. სწორედ ამ პერიოდში გავრცელდა სრულად საქართველოს ტერიტორიაზე და თითოეულმა რეგიონმა საკუთარი ვარიაცია შექმნა. მაგალითად, იმერული ლობიანის შიგთავსი უფრო რბილია, ხოლო რაჭულის - მშრალი და ცხარე, თან ხშირად არასამარხვოც, რადგან გულსართში რაჭული ლორი ემატება.
ბადრიჯანი ნიგვზით
ივანე ჯავახიშვილის ცნობით ბადრიჯანი საქართველოში დაახ. XII საუკუნეში გავრცელდა, თუმცა მეტად დაზუსტება შეუძლებელია. ვარაუდობენ რომ სპარსეთიდან ან არაბული ქვეყნებიდან შემოვიდა. თავდაპირველად სამკურნალო მცენარედ ითვლებოდა, თუმცა მალევე ქართულ სამზარეულოშიც დაიმკვიდრა ადგილი.
კონკრეტულად ნიგვზიანი სართავის დამატება შემწვარ ბადრიჯნის ნაჭრებში როდის დაიწყეს უცნობია. თუმცა გასტრომკვლევართა უმრავლესობა თანხმდება, რომ ყველაზე დამაჯერებელი ვერსიით კერძი დაახ. XVI საუკუნეში, კახეთში შეიქმნა. ამ რეგიონში ბადრიჯანი ყველაზე სწრაფად დამკვიდრდა, ამიტომ თვლიან რომ ნიგოზსაც (რომელიც კახეთის რეგიონში უხვად მოჰყავდათ) პირველად აქ გადაურიეს.
არსებობს თეორია, რომ ბადრიჯანი ნიგვზით თავიდან სადღესასწაულო კერძი იყო, განსაკუთრებით მარხვის პერიოდში. ტრადიციულად კერძს მოსამზადებლად საკმაოდ დიდი დრო და ძალისხმევა სჭირდება (ბადრიჯნის გამოწურვა, ნიგვზის ხელით დანაყვა, შეზავება და ა.შ.), ამიტომ ამზადებდნენ ქორწილებისა და დღეობებისთვის ხორციანი კერძების მაგივრად. რამდენად მართალია ეს თეორია დღესდღეობით თქმა რთულია.
საცივი
ისევე, როგორც სხვა ტრადიციული ქართული კერძების უმეტესობის, საცივის შექმნის თარიღიც უცნობია. ისტორიკოსები ფიქრობენ, რომ მსგავსი კერძის მომზადება პირველად დასავლეთ საქართველოში, კერძოდ იმერეთში ან გურიაში დაიწყეს. ეს რეგიონები ცნობილია კაკლის მოყვანით და ნიგვზიანი კერძების სიუხვით. ბარბარე ჯორჯაძემაც თავის ცნობილ რეცეპტების წიგნში კერძი გურული საცივის სახელით შეიტანა.
საცივი, სავარაუდოდ, თავდაპირველად მხოლოდ არისტოკრატული სუფრისთვის მზადდებოდა. ძირითადი ინგრედიენტები, განსაკუთრებით ინდაური, ძვირი ღირდა. ამას მოწმობს ბარბარე ჯორჯაძის რეცეპტიც, რომელშიც ნაკლები ნიგოზი და მეტი ძმარია, ვიდრე თანამედროვე რეცეპტებშია მიღებული.
საცივის პოპულარობა მკვეთრად იმატებს XIX საუკუნეში. სწორედ ამ პერიოდში ხდება ის საახალწლო სუფრის განუყოფელი ნაწილი. იმდენად სწრაფად გავრცელდა და მყარად დამკვიდრდა, რომ XX საუკუნეში, საბჭოთა დეფიციტის პერიოდშიც კი ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ ქართულ საჭმელად დარჩა. მიუხედავად იმისა, რომ ამ პერიოდში ზოგიერთი ინგრედიენტი ძნელად ხელმისაწვდომი იყო და ძალიან ძვირი ღირდა.
დღეს კი ქართული კულინარიის ერთ-ერთი სავიზიტო ბარათია, ხაჭაპურისა და ხინკლის მსგავსად. ამასთან, ითვლება, რომ სწორედ საცივია ყველაზე კარგი ილუსტრაცია იმისა, რომ ქართული ტრადიციული სამზარეულო გაცილებით უფრო კომპლექსური და დახვეწილია, ვიდრე ერთი შეხედვით ჩანს.
ხარჩო
ხარჩოზე საუბრისას საჭიროა დაკონკრეტება, სუპ-ხარჩოზე ვსაუბრობთ თუ მეგრულზე. ბრინჯიანი პომიდვრის წვნიანი დღეს ნამდვილად შედის პოპულარული ქართული საჭმელების სიაში, თუმცა მთლად ტრადიცულ კერძად არ ითვლება. სუპ-ხარჩო პოპულარული საბჭოთა პერიოდში გახდა, სადაც ხშირად გვხვდებოდა საზოგადოებრივი კვების ობიექტებში.
ტრადიციულ ქართულ სამზარეულოზე საუბრისას კი, როგორც წესი, გულისხმობენ მეგრულ ხარჩოს, რომელიც სრულიად განსხვავებული კერძია: სქელი, ნიგვზით შეზავებული ხორციანი სოუსი.
მეგრული ხარჩოს ძირითადად საქონლის ხორცით ამზადებენ. კერძის გემოს ნიგოზი, ქინძი, ნიორი, ძმარი და მეგრული აჯიკა ქმნის. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია სანელებლების კომბინაცია: მეგრული სამზარეულოსთვის დამახასიათებელი ხარჩო საკმაოდ პიკანტური შეიძლება იყოს, ამიტომ მას ხშირად შედარებით ნეიტრალური გემოს ღომთან აერთიანებენ.
საცივის მსგავსად, ისტორიულად სადღესასწაულო კერძად ითვლება: შუა საუკუნეებში ხარისხიანი ნიგოზი და რბილი საქონლის ხორცი ძვირადღირებულ პროდუქტები იყო. ამიტომ კერძს მხოლოდ დიდი დღესასწაულების აღსანიშნავად ან განსაკუთრებული სტუმრებისთვის დგამდნენ სუფრაზე.
ღომი (და) ელარჯი
ღომისა და ელარჯის ისტორია ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესოა ქართულ გასტროისტორიაში - წლების განმავლობაში ის ძირეულად გარდაიქმნა. საეჭვოა ელარჯის პირველ შემქმნელებს კერძი დღევანდელი სახით ეცნოთ, ოდესმე რომც გაესინჯათ.
ბევრმა არ იცის, მაგრამ ღომი არა კერძის, არამედ ერთ-ერთი უძველესი მარცვლეული კულტურის სახელია. ღომის მარცვალი საქართველოში ჯერ კიდევ ძვ.წ. II-I ათასწლეულ მოჰყავდათ. თავიდან უბრალოდ ფქვავდნენ და ფაფად ხარშავდნენ. უბრალო გლეხების საკვები იყო, რომელიც ადვილად მზადდებოდა და კარგად ანაყრებდა. განსაკუთრებით სწრაფად გავრცელდა დასავლეთ საქართველოს მთიან რეგიონებში, სადაც სხვა მარცვლეული კულტურები ძნელად ხარობდა. შუა საუკუნეებში ღომი უკვე მყარად იყო დამკვიდრებული დასავლეთ საქართველოს, განსაკუთრებით სამეგრელოს, კულინარიაში. სავარაუდოდ სწორედ ამ პერიოდში ჩამოყალიბდა ღომის მომზადების სხვადასხვა ტექნიკა, მათ შორის რბილი ყველის ჩახარშვა და შეიქმნა ელარჯი.
კერძები რადიკალურად ტრანსფორმირდა XVII საუკუნის ბოლოს, როდესაც სიმინდი შემოვიდა საქართველოში და დაიწყო ღომის ჩანაცვლება. დღეს ავთენტურ, ღომის მარცვალზე მომზადებულ ღომსა და ელარჯს იშვიათად შეხვდებით, მაგრამ კერძის სახელი კი შენარჩუნდა. სამეგრელოში ის დღემდე რჩება კულინარიული იდენტობის მნიშვნელოვან ნაწილად.
ჩაქაფული
ჩაქაფული სეზონური კერძია და ჩვეულებრივ აპრილის ბოლოდან ივნისის შუა რიცხვებამდე მზადდება. განსაკუთრებით პოპულარულია აღმოსავლეთ საქართველოში. ითვლება, რომ პირველად კახეთის რეგიონში მომზადდა და მჭიდროდ უკავშირებენ რეგიონის მწყემსურ ტრადიციებს.
ვარაუდობენ, რომ მომზადების ისტორია რამდენიმე საუკუნეს ითვლის. ტრადიციულად საჭიროა ბატკნის ან თიკნის ხორცი, მწვანე ტყემალი, მწვანილები და სანელებლები. XX საუკუნის დასაწყისში, ურბანიზაციის სწრაფი პროცესის დროს კერძი კახეთის რეგიონს გასცდა და დაიწყო ბატკნის ხორცის ხბოს ხორცით ჩანაცვლება, განსაკუთრებით თბილისში.
შქმერული
შქმერული რაჭული სამზარეულოს ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ცხელი კერძია. სახელწოდებაც მის წარმოშობას უკავშირდება: ითვლება, რომ კერძი პირველად რაჭის სოფელ შქმერში მომზადდა.
კერძის მთავარი ინგრედიენტი ქათამია. ტრადიციული მომზადებისას ქათამს ჯერ კარგად წვავენ, შემდეგ ნაწილებად ჭრიან და ნივრიან სოუსთან ერთად კეცზე აცხელებენ. ლეგენდის თანახმად, შქმერს მაღალჩინოსანი (განსხვავებული ვერსიებით: აზნაური, თავადი ან მეფე) ეწვია. ღარიბ სოფელს გასამასპინძლებელი არაფერი ჰქონდა გარდა ძველი ქათმის ხორცისა. დასჯას რომ გადარჩენილიყვნენ ხორცი ბევრ ნიორში მოამზადეს დასარბილებლად და სუნის დასამალად.
დღეს თბილისში გავრცელებულ ვერსიებში სოუსს ხშირად რძე, ნაღები ან არაჟანი ემატება. რაჭაში, როგორც წესი, შქმერულს ისევ ძველი რეცეპტით, მხოლოდ ნივრის, წყლისა და ქათმის შეწვისას დარჩენილი ცხიმის გამოყენებით ამზადებენ. თუმცა რესტორნების ნაწილმა დაიწყო რძისა და ნაღების დამატება.
ხშირად დასმული კითხვები ქართულ სამზარეულოზე (FAQ)
რომელი ტრადიციული ქართული კერძებია ყველაზე შესაფერისი ვეგეტარიანელებისთვის?
ქართული სამზარეულო ძალიან მდიდარია მცენარეული ინგრედიენტებით. ყველაზე პოპულარული ვეგეტარიანული ქართული საჭმელებია სხვადასხვა ფხალი, ბადრიჯანი ნიგვზით, ლობიანი, სოკოს ან კარტოფილის ხინკალი, თიხის კეცზე შემწვარი სოკო სულგუნით, ღომი და ჩურჩხელა. ამ კერძებს თითქმის ყველა რესტორნის მენიუში ვხვდებით.
არის თუ არა ქართული კერძები ცხარე?
უმეტესწილად, ქართული კერძები უფრო არომატულია, ვიდრე ცხარე, რადგან აქცენტი სუნელებსა და ახალ მწვანილზე კეთდება. თუმცა დასავლეთ საქართველოს, განსაკუთრებით მეგრული, სამზარეულო (ხარჩო, კუპატი, საცივი, აჯიკა და ა.შ.) დანარჩენებით შედარებით შესამჩნევად პიკანტურია.
რა შევუკვეთოთ რესტორანში პირველი სტუმრობისას?
თუ გსურთ რესტორნის მენიუ და სტანდარტები მაქსიმალურად ობიექტურად შეაფასოთ, ეცადეთ პირველი ვიზიტისას სხვადასხვა კუთხის კერძები შეუკვეთოთ. მენიუში აუცილებლად შეიტანეთ იმერული ხაჭაპური, კახური მწვადი, ხინკალი და რომელიმე სახის ფხალი. დასალევად კი ქვევრში დაყენებული ქარვისფერი ღვინო ან საფერავი.
სად დავაგემოვნოთ საუკეთესო ქართული კერძები თბილისში??
თუ გსურთ ნამდვილი ქართული მენიუს დაგემოვნება ესთეტიკურად მიმზიდველ გარემოში, "წისქვილი ჯგუფის" რესტორნები საუკეთესო არჩევანია. ჩვენი შეფ-მზარეულები იყენებენ მხოლოდ მაღალხარისხიან, ნატურალურ ინგრედიენტებს და ტრადიციულ რეცეპტებს, რაც უზრუნველყოფს გემოების ავთენტურობას.
ჩვენთან შეძლებთ დააგემოვნოთ ყველა ზემოთ ნახსენები კერძი, დაწყებული ხინკლითა და ხაჭაპურით, დამთავრებული საცივითა და - სეზონზე - ჩაქაფულით. რესტორნების მყუდრო ატმოსფერო და პროფესიონალი პერსონალი კი დაგეხმარებათ სრულად შეიგრძნოთ ქართული სტუმართმოყვარეობის ტრადიცია. "წისქვილი ჯგუფის" რესტორნებში სტუმრობა არა მხოლოდ ქართული სუფრის, არამედ ქართული კულტურის მრავალმხრივად გამოცდის შესაძლებლობაა.
ბოლო განახლება: 17/09/2026
სხვა სიახლეები
2026 წლის 3 და 4 ოქტომბერს რესტორნების ქსელი „წისქვილი“ თბილისობას სპეციალური პროგრამით აღნიშნავს.
ქართული ღვინისა და კუთხეების ფესტივალი“ არის პროექტი, რომელიც აცოცხლებს საქართველოს ისტორიას, ხელს უწყობს ქართული პროდუქციისა და კულტურის პოპულარიზაციას.
ნიგვზიანი ბადრიჯანი – ეს არის კერძი, რომელსაც საქართველოში ყველა სადღესასწაულო სუფრაზე თუ უბრალო ოჯახური შეკრებების დროს გაწყობილ მაგიდაზე ნახავთ.
ფხალის ასორტი გურმანებისთვის საყვარელი კერძია. "წისქვილში" დაგხვდებათ უგემრიელესი ეკალას, ჭარხლის, პრასის, მწვანე ლობიოსა და ისპანახის ფხალი.
ჩვენი შეფები ვაზის ფოთლის ტრადიციული ტოლმას ორიგინალური რეცეპტურის მკაცრი დაცვით ამზადებენ. კულინარიული გუნდი იყენებს მხოლოდ ახალ, ადგილობრივ პროდუქტს, რაც უდიდეს როლს თამაშობს კერძის ავთენტური ძველებური გემოს შენარჩუნებაში.
ქართული ჭაჭის დამზადების ტრადიცია საუკუნეებს ითვლის და ქართული მეღვინეობის კულტურის განუყოფელი ნაწილია.
რომანტიკული ვახშმისთვის უმეტესად არჩევანს „წისქვილი ტერასაზე“ აკეთებენ, რომელიც ზვიად გამსახურდიას სანაპიროზე მდებარეობს. ის საერთო დარბაზის გარდა, აერთიანებს ვერანდასა და ვიტრაჟულ სივრცეებს.
„ეთნო წისქვილის“ კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი უპირატესობა მისი მუსიკალური პროგრამაა. ობიექტი სტუმრებს ყოველ დღე სთავაზობს არაჩვეულებრივ სანახაობას – ფოლკლორულ და ქორეოგრაფიულ ნომრებს, რაც ქართულ კულტურასთანაც გაზიარებთ და სადღესასწაულო განწყობასაც კიდევ უფრო აამაღლებს.
ელარჯის მომზადება მოითხოვს არამხოლოდ ცოდნას, არამედ საკმაოდ დიდ ფიზიკურ ძალასაც, რადგან ის საჭიროებს მუდმივ მორევას. მასის გასქელებასა და გამკვრივებასთან ერთად კი ეს პროცესი სულ უფრო მეტად რთულდება
ფესტივალი ქალაქის ერთ-ერთ მთავარ ისტორიულ და ტურისტულ ცენტრში, გორგასლის მოედანზე გაიმართება.
ჩაქაფული ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სეზონური ქართული კერძია. კლასიკური რეცეპტი მოითხოვს ბატკნის ან ხბოს ხორცს, დიდი რაოდენობით ახალ ტარხუნას, მწვანე ტყემალსა და ხარისხიან თეთრ ღვინოს.
საბურთალოს “ლუდის მოედანის” მენიუში სტუმრებს ტრადიციული ქართული სამზარეულოც დახვდება, მათ შორის: ქალაქური, მთიულური, ყველისა და სოკოს ხინკალი.
ტრადიციული სააღდგომო კერძების მომზადება დიდ დროსა და ძალისხმევას მოითხოვს, რომელიც შესაძლოა ბევრს არ ჰქონდეს. ის ხალხი, ვინც სადღესასწაულო პერიოდში სუფრას საკმარის დროს ვერ უთმობს, ამჯობინებს კერძები რესტორანს შეუკვეთოს.
ქართული ყველი ისე შევარჩიეთ, რომ სახეობების დაწყვილებისას გემოების ბალანსი სწორად ყოფილიყო დაცული და არ შექმნილიყო არასასიამოვნო კონტრასტი.
თუ ცხოვრობთ თბილისში ან ხართ ტურისტი, რომელიც მოგზაურობას დედაქალაქიდან იწყებს, მაშინ გაგიმართლათ – საუკეთესო ხინკლის საპოვნელად შორს წასვლა არ მოგიწევთ. მას თბილისიდან სულ რაღაც ნახევარი საათის სავალ გზაზე მცხეთაში იპოვით.
მიტანის სერვისისთვის უმეტეს შემთხვევაში ჩვენ ვიყენებთ საქართველოს გასტრონომიული ბაზრისთვის სრულიად ახალი ტიპის სპეციალურ ალუმინის კონტეინერებს. ეს კონტეინერები საშუალებას გვაძლევს ხინკლის ტემპერატურა მინიმუმ 40, ზოგ შემთხვევაში კი 60 წუთამდეც შენარჩუნდეს.
სრულფასოვანი მეგრული ხარჩოს პირველი და ყველაზე მნიშვნელოვანი ინგრედიენტი ნიგოზია. განსხვავებით სხვა მსგავსი ნიგვზიანი კერძებისგან, ხარჩოს გემოში სწორედ ნიგოზი დომინირებს და არა ხორცი.
ქართველი გურმანები კარგად იცნობენ ადგილებს, სადაც თბილისში საუკეთესო ხინკლის დაგემოვნებაა შესაძლებელი. ერთ-ერთი ასეთი ადგილი სწორედ „წისქვილია“. საქმე ისაა, რომ რესტორანი უკვე რამდენიმე ათეული წელია, ინარჩუნებს კერძების მაღალ ხარისხს და ქართული სამზარეულოს ავთენტიკურობას.
შქმერული რაჭული კერძია, რომელიც პირველად ამ რეგიონის ერთ-ერთ პატარა სოფელში – შქმერში მოამზადეს. სწორედ აქედან შეიძინა მან სახელიც.
შეწვის შემდეგ კუპატის გარსი ხრაშუნა უნდა იყოს, შიგთავსი კი – წვნიანი. ეს კონტრასტი ის ერთ-ერთი მახასიათებელია, რაც კერძს განსაკუთრებულს ხდის და სხვა კერძებისგან გამოარჩევს.
მწვადისა და თევზის მოყვარულებისთვის რესტორანი „წისქვილი“ განსაკუთრებული ადგილია, რადგან აქ დაგხვდებათ შამფურზე შემწვარი სხვადასხვა სახეობის თევზი.
ხაშლამა რესტორანში ახალი, ადგილობრივი საქონლის ხორცისგან და ტრადიციული წესით მზადდება. სწორედ ასე იქმნება გემო, რომელსაც დღეს მისი ერთგული სტუმრები მარტივად ცნობენ.
„წისქვილში“ ოსტრის მომზადების ტექნოლოგიას, ინგრედიენტების ხარისხს და, რაც ნამდვილი ოსტრისთვის მთავარია, მათ სწორ ბალანსს განსაკუთრებულ ყურადღებას ვაქცევთ.
კარგი იმერული ხაჭაპურის მთავარი საიდუმლო ზუსტად ხარისხიან ინგრედიენტებშია, ხოლო საუკეთესო ხაჭაპურის კი ამ ინგრედიენტების სწორ ბალანსში.
არის კერძები, რომლებიც უბრალოდ გვანაყრებს და ენერგიით გვამარაგებს და არის კერძები, რომლებსაც დანაყრების გარდა, კომფორტის, სიმშვიდის, სიმყუდროვისა და სითბოს განცდა მოაქვს. სწორედ ასეთია ჩიხირთმა – ქართული წვნიანი, რომელიც მინიმალური ინგრედიენტების მიუხედავად, განსაკუთრებულად მდიდარი გემოთი და სიჯანსაღით გამოირჩევა.
სვანეთი ქართველებსა თუ ტურისტებს არამხოლოდ შთამბეჭდავი თოვლიანი მწვერვალებით, ხეობებით, ჩანჩქერებითა თუ ალპური მდელოებით ხიბლავს, არამედ მისი უნიკალური და თვითმყოფადი სამზარეულოთიც. ისევე როგორც მის ბუნებას, ყველა სვანურ კერძს, თავისი ხასიათი აქვს. მაგრამ მათ შორის უდავოდ გამორჩეულია კუბდარი – სვანური სამზარეულოს მეფედ აღიარებული კერძი, რომელსაც ქართული კულტურული მემკვიდრეობის არამატერიალური ძეგლის სტატუსიც კი აქვს მინიჭებული.
„წისქვილი ჯგუფმა“ თქვენთვის შექმნა განსაკუთრებული საახალწლო მენიუ, რომელში შესული კერძებითაც სრულყოფილი სუფრის გაწყობას შეძლებთ.
31 დეკემბერს, ახალი წლის ღამეს, წისქვილის ,,თეატრი’’ უმასპინძლებს ყველაზე კაშკაშა და მხიარულ წვეულებას, სადაც სტუმრებს დაუვიწყარი ემოციები და განსაკუთრებული ატმოსფერო ელოდებათ.
“ლუდის დღეები” უკვე ტრადიციულ დღესასწაულად იქცა წისქვილისთვის და მისი სტუმრებისთვის. ლუდის მოედანი ღონისძიებაზე უკვე მესამე წელია მასპინძლობს სტუმრებს.
მათ, ვისაც სვეტიცხოვლობის აღნიშვნა განსაკუთრებულ ატმოსფეროში, ქალაქგარეთ დასვენება და მშვენიერი ხედების ფონზე უგემრიელესი კერძების მირთმევა სურდათ მცხეთის წისქვილში ვუმასპინძლეთ.
.jpg.jpg.webp)
თუკი საღამოს სასიამოვნოდ და სახალისოდ გატარება გსურს ლუდის მოედანს ლუდის დღეებზე აუცილებლად უნდა ეწვიოთ.
არ გამოტოვოთ დაუვიწყარი დღეები „წისქვილში“, ,,ლუდის მოედანზე!”
ბოლო ათწლეულის მანძილზე „წისქვილი ჯგუფმა“ მრავალჯერ მოიპოვა გამარჯვება სხვა და სხვა ნომინაციაში, რაც მიუთითებს მის მნიშვნელოვან წვლილზე საქართველოს ტურიზმის დარგის განვითარებასა და წარმატებაში.
სტუმრები თავად ჩაერთნენ სხვა და სხვა აქტივობებში და ტრადიციული კერძების მომზადებაში. თითოეულმა მათგანმა მიიღო მონაწილეობა ხინკლის მოხვევის, ჩურჩხელების ამოვლების, ყურძნის დაწურვის და ჭაჭის გამოხდის მასტერკლასებში.
ღონისძიებაზე მოსული სტუმრები შეძლებენ თავად ჩაერთონ ტრადიციული კერძების მომზადებაში. მათ საშუალება ექნება მიიღონ მონაწილეობა მასტერკლასებში - ხინკლის მოხვევა, ჩურჩხელების ამოვლება, ყურძნის დაწურვა, ჭაჭის გამოხდა-დეგუსტაცია და სხვა.
ეთნო წისქვილი – რესტორანი, რომელიც უკვე წლებია ამტკიცებს, უამრავი ადგილობრივი თუ საერთაშორისო პრიზით, რომ საუკეთესო ქართული რესტორანია საქართველოში.
ძველ თბილისში, გორგასლის მოედანზე, იქ სადაც საუკუნეების წინ თბილისის მთავარი სავაჭრო ცენტრი მდებარეობდა, „ქართული ღვინისა და კუთხეების ფესტივალი” ორი დღის განმავლობაში მიმდინარეობდა. სტუმრებს შესაძლებლობა ჰქონდათ დაეგემოვნებინათ ქართული ტრადიციული კერძები და ავთენტური ქართული ღვინო.
31 მაისსა და 1 ივნისს, ძველ თბილისში, ქალაქის ერთ-ერთ მთავარ ტურისტულ ცენტრში – გორგასლის მოედანზე, გაიმართება „ქართული ღვინისა და კუთხეების ფესტივალი“, რომლის ორგანიზატორები არიან „წისქვილი ჯგუფი“ და „მეიდან ჯგუფი“.
ქართული სამზარეულო მდიდარია კერძებით, რომლებიც საუკუნეების განმავლობაში იხვეწებოდა და ვითარდებოდა. მათ შორის განსაკუთრებული ადგილი ლობიანს უკავია- კერძს, რომელმაც საინტერესო ტრანსფორმაცია განიცადა და დღეს ქართული კულინარიული ტრადიციების განუყოფელი ნაწილია.
თბილისში, მდინარე მტკვრის სანაპიროზე, 2002 წელს გაჩნდა რესტორანი, რომელმაც სრულიად შეცვალა წარმოდგენა ქართულ სარესტორნო სივრცეზე.
ქორწილის დაგეგმვა ერთდროულად სასიხარულო და თან სტრესული პროცესია. ამ დღეს ყველაფერი იდეალური უნდა იყოს - გარემო, განწყობა, კერძები. სწორედ ამიტომ გვანდობენ წყვილები ამ გამორჩეული დღის ორგანიზებას.
საუკუნეების განმავლობაში ქართული სუფრა გაცილებით უფრო მეტი იყო, ვიდრე უბრალოდ სადილი ან ვახშამი. ეს ერთგვარი ტრადიცია, სადაც ოჯახის წევრები და მეგობრები იკრიბებიან, დიდი მაგიდის გარშემო შემოსხდებიან , გემრიელ ტრადიციულ კერძებს მიირთმევენ, ბავშვობის ისტორიებს იხსენებენ და მრავალჟამიერსაც იმღერებენ.
მიუხედავად იმისა, რომ ქაბაბის დაგემოვნებას ბევრ რესტორანში შეძლებთ, ხარისხიანი კერძის მოძებნა ხშირად გამოწვევაა. განსაკუთრებით მაშინ, როცა ხორცის ხარისხი, მომზადების მეთოდი და ინგრედიენტების შერჩევა გადამწყვეტ როლს თამაშობს.
გემრიელად მომზადებული გრილის კერძები და ქართული ავთენტური გემოები, გერმანული, ავსტრიული, ჰოლანდიური და ჩეხური ლუდის ფართო არჩევანი, უმაღლესი ხარისხის სერვისი, გამორჩეული გარემო და ცოცხალი მუსიკა.
მათ, ვისაც სურდა სვეტიცხოვლობის აღნიშვნა და ქალაქგარეთ დასვენება, შესანიშნავი გარემო, განწყობა და უგემრიელესი კერძები დავახვედრეთ მცხეთის „წისქვილში“.
თუკი მყუდრო ატმოსფეროსა და მაღალი ხარისხის სამზარეულოს ეძებთ, მაშინ ლუდის მოედანს აუცილებლად უნდა ესტუმროთ.
არ გამოტოვოთ ორდღიანი ლუდის დღესასწაული!
სტუმრებმა დაუვიწყარი დღეები გაატარეს შემოდგომის ნობათით და უგემრიელესი კერძებით სავსე ეზოში, სადაც ქართული სტუმართმოყვარეობა და საუკეთესო განწყობა ჰარმონიულად ერწყმოდა ერთმანეთს.
საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობა, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში ყალიბდებოდა, თავისი მრავალფეროვნებითა და სიღრმით გამოირჩევა, რომლის მთავარ კომპონენტებს ტრადიციული ცეკვა და სიმღერა წარმოადგენს.
საქართველო ცნობილია როგორც ღვინის წარმოშობის ადგილი. არქეოლოგიური გათხრები ადასტურებს, რომ ამ ტერიტორიაზე ღვინის წარმოება დაახლოებით 8000 წლის წინ დაიწყო. ეს ფაქტი მეღვინეობის ისტორიაში ქვეყანას განსაკუთრებულ ადგილს ანიჭებს.
თუ თბილისში საუკეთესო აჭარული ხაჭაპურის დაგემოვნება გსურთ, "წისქვილის" რესტორნებს უნდა ეწვიოთ. "წისქვილის" აჭარული ხაჭაპური გამოირჩევა რამდენიმე განსაკუთრებული მახასიათებლით, რომელთა ერთობლიობაც კერძის მაქსიმალურად ავთენტურ ვე
თუ ჯერ კიდევ ფიქრობთ რა ნახოთ თბილისში და სად გამოცადოთ ქართული სტუმარ-მასპინძლობა, გეტყვით, რომ საქართველოს დედაქალაქი, ისტორიული და კულტურული ძეგლებით მდიდარი ადგილია, სადაც ავთენტური ქართული კულინარიული გამოცდილების მისაღებად აუცილებლად ,,წისქვილი ჯგუფის” რესტორნებს უნდა ესტუმროთ.
ამ დღის აღსანიშნავად რესტორნის ეზო განსაკუთრებულად მოეწყო სტუმრებისთვის ულამაზესი დეკორაციებით, თითოეული კუთხე ფოტოგადაღებისთვის იდეალურად იყო მომზადებული, რაც ღონისძიებას კიდევ უფრო მომხიბვლელ და დასამახსოვრებელ ატმოსფეროს სძენდა.
ქართული სამზარეულო გამოირჩევა თავისი მდიდარი ისტორიითა და უნიკალური გემოებით. ქართული სუფრის ყველაზე ცნობილი კერძები ასახავს ერის კულტურას, ტრადიციებს და ცხოვრების წესს. თითოეული კერძის უკან დგას ისტორია, რომელიც მჭიდრო კავშირშია ქართული კულტურის სხვადასხვა ასპექტთან - დაწყებული რელიგიური დღესასწაულებით, დამთავრებული ყოველდღიური ცხოვრების წეს-ჩვეულებებით.
წვეულებები და კორპორაციული საღამოები მნიშვნელოვანი ღონისძიებებია ჩვენს ცხოვრებაში, რომლებიც განსაკუთრებული ფორმით უნდა აღინიშნოს. იქნება ეს დაბადების დღე, იუბილე, ქორწილი, ნიშნობა თუ კორპორაციული ღონისძიება - ყველა მათგანი სრულყოფილ დაგეგმვას მოითხოვს, რათა სტუმრებმა დროის სასიამოვნოდ გატარება შეძლონ.
ზაფხულის სიცხეების დადგომასთან ერთად სულ მეტი ადამიანი დგება გამოწვევის წინაშე — იპოვოს კომფორტული ადგილები ნაცნობ-მეგობრებთან შესახვედრად..
„წისქვილი ჯგუფმა“ კიდევ ერთი ახალი რესტორანი – „წისქვილი ტერასა“ გახსნა, რომელიც სტუმრებს დღეიდან უმასპინძლებს. ის თბილისში, ზვიად გამსახურდიას სანაპიროზე, N80-ში მდებარეობს და წარმოადგენს „წისქვილის“ რიგით მე-8 რესტორანს.
თავდაპირველად „წისქვილი“ 100 სტუმარზე გათვლილ რესტორანს წარმოადგენდა, რომელიც ბელიაშვილის ქუჩაზე, 2002 წელს აშენდა. იმ დროს ამ ტერიტორიაზე ტრანსპორტიც კი არ დადიოდა, ამიტომ არავის სჯეროდა, რომ რამდენიმე წელიწადში ის ამ მასშტაბის კომპლექსად იქცეოდა. თავდაპირველად იყო „ეთნო წისქვილი“, რომელიც დღემდე უცვლელად ინარჩუნებს ნდობასა და ხარისხს, შედეგად კი, ურყევი პოზიცია უჭირავს ბაზარზე.
ქართული სუფრის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული კერძი მწვადია. მისი ისტორია საუკუნეებს ითვლის.
თუკი უწინ რესტორანსა და კაფეში წასვლა უფრო აქტუალური იყო და ამისათვის საკმარისი თავისუფალი დროც არსებობდა, დღეს ჩქარი და მეტად დაკავებული რეჟიმიდან გამომდინარე, ზოგჯერ მომხმარებლები კერძების სახლში გამოძახებას ამჯობინებენ.
ვეგეტარიანული და ვეგანური კერძები თბილისის რესტორნებში საკმაოდ დიდი არჩევანითაა წარმოდგენილი. “წისქვილი ჯგუფის” რესტორნებში შეგიძლიათ დააგემოვნოთ როგორც ცივი წასახემსებლები, ისე ნოყიერი ცხელი კერძები და საკმაზები.
მთავარი იდეა, ქართული კუთხეების კულტურის, ფოლკლორის, ქორეოგრაფიის, ღვინის და გასტრონომიის უკეთ გაცნობა და პოპულარიზაციაა, როგორც ქართველი, ისე უცხოელი სტუმრებისთვის.
საქართველო ერთ-ერთ უნიკალურ გასტრონომიულ ადგილადაა აღიარებული. დედაქალაქი თბილისი კი საუკუნეების განმავლობაში სავაჭრო და კულტურული ცენტრი იყო, რამაც მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი მდიდარი და მრავალფეროვანი კულინარიული ტრადიციების ჩამოყალიბებას.
რესტორნებში შესაძლებელია ქალაქური, მთიულური, საქონლის ხორცისა და სხვა შიგთავსის რამდენიმე სახეობის ხინკლის შეკვეთა.
ოჯახთან ერთად რესტორანში გასვლა დროის ერთად გატარების, დასვენებისა და ახალი გემოების აღმოჩენის ერთ-ერთი საუკეთესო გზაა.
უცხოელი სტუმრებისთვის, „წისქვილი“ -ს ყველა რესტორანი არის ერთ-ერთი აუცილებლად სანახავი ადგილი თბილისსა თუ მის შემოგარენში.
„წისქვილის“ რესტორნების ქსელს ბოლო წლებში ქალაქგარეთ ახალი სივრცეები შეემატა: წყნეთი და მცხეთა.
ცოტამ თუ იცის, რომ „ეთნო-წისქვილს“ ხანგრძლივი, თანაც განვითარების ძალიან საინტერესო ისტორია აქვს. ყველაფერი 2002 წელს დაიწყო, დღეს სხვადასხვა ობიექტებით დატვირთული ეს ქუჩა, იმ დროს არც ინფრასტრუქტურულად იყო გამართული და არც ნორმალური საავტომობილო გზით გამოირჩეოდა.
თუ მცხეთის ტურს დაგეგმავთ და გადაწყვეტთ, რომ ჩვენს რესტორანში დააგემოვნებინოთ ტურისტებს ქართული ტრადიციული სამზარეულო
ხინკალი, მწვადი, ქაბაბი და სხვა ქართული ტრადიციული კერძები,ასევე გრილის მენიუ– ასეთია ლუდის მოედნის კერძების მცირე ჩამონათვალი, რომლებსაც მზარეულები თქვენ თვალწინ, ღია გრილზე დაამზადებენ.
ახალი წელივით კაშკაშა, სანახაობრივი და პომპეზური — ასეთ 31 დეკემბერს გვპირდება წისქვილის თეატრი. მულტიფუნქციურმა სივრცემ, რომელმაც სტუმრების გაოცება უკვე არაერთხელ მოახერხა, ახალი წლის ღამისთვის განსაკუთრებული და შთამბეჭდავი შოუ-პროგრამა მოამზადა. Broadway Nigh
მაშ ასე, გაიცანით რესტორანი „წისქვილი“ და მისი 10 გამორჩეული კერძი, რომლებიც უნდა დააგემოვნოთ, თუკი გსურთ, ქართულ ავთენტურ გემოებს ეზიაროთ.
.jpg.webp)
თუშური ხინკალი და კერძები გრილზე — სტუმრები სპეციალურად ამ დღისთვის შექმნილი მენიუს დაგემოვნებას შეძლებენ. ასევე, მათ დახვდებათ პრემიუმ ლუდის ფართო ასორტიმენტი
.jpg.webp)
წისქვილი ჯგუფის „თეატრისა“ და რია ქებურიას სახელოვნებო სივრცე Ria Bid-ის კოლაბორაციის შედეგად, პირველი ლაივ აუქციონი გაიმართება, რომელსაც სრულიად განსხვავებული ფორმატი ექნება.
30 სექტემბერსა და 1 ოქტომბერს რესტორან „წისქვილში“ მისულ სტუმრებს შემოდგომის განწყობა დახვდებათ. უგემრიელესი ნუგბარით სავსე ეზო, ნამდვილი ქართული კერძები, ფოლკლორული და ქორეოგრაფიული ნომრები – ეს მხოლოდ მცირე ჩამონათვალია იმისა, რასაც „წისქვილი“ თბილისობას დამსწრე საზოგადოებას შესთავაზებს
ამ შაბათ-კვირას, 1-2 ივლისს, „ქართული კუთხეების ფესტივალზე“ სტუმრების წინაშე რაჭის წარმომადგენლები წარდგებიან, გააცნობენ მათ თავიანთი კუთხის კულტურასა და უნიკალურ სამზარეულოს.
„ქართული კუთხეების ფესტივალი“ კიდევ ერთ გამორჩეულ რეგიონს, აჭარას უმასპინძლებს. აჭარის წარმომადგენლები სტუმრებს თავიანთ კულტურასა და სამზარეულოს წისქვილის ეზოში, 29 და 30 ივლისს წარუდგენენ.
მათ, ვინც Tbilisi Open Air-ისა და საყვარელ არტისტებთან შეხვედრისთვის ემზადება, ფესტივალზე კიდევ ერთი სასიამოვნო სიახლე ელის — ფესტივალს რესტორანი წისქვილი შეუერთდა.
წისქვილის ეზოში მოეწყობა მასტერკლასებიც და მსურველები მზარეულებთან ერთად გამორჩეულ მეგრულ კერძებს მოამზადებენ. სტუმრებს დახვდებათ გამოფენა-გაყიდვაც, სადაც შეძლებენ დაათვალიერონ და შეიძინონ სვანეთიდან ჩამოტანილი პროდუქცია და ქართული კომპანიების ადგილობრივი ნაწარმი.
„ქართული კუთხეების ფესტივალი“ წისქვილის ეზოში გურიის დღეებით გაგრძელდება. გურიის წარმომადგენლები თავიანთ კუთხეს სტუმრებს 15 და 16 ივლისს წარუდგენენ.
შაბათ-კვირას, 10-11 ივნისს, წისქვილის ეზოში მისულ სტუმრებს ამჯერად კახეთის წარმომადგენლები უმასპინძლებენ, წარუდგენენ მათ თავიანთ ავთენტურ ფოლკლორსა და ქორეოგრაფიას და გაუმასპინძლდებიან კახური ღვინითა და კერძებით.
3-4 ივნისს, წისქვილის ეზოში სვანეთის დღეები მოეწყო. სტუმრებმა ორი დღის განმავლობაში დააგემოვნეს გამორჩეული სვანური კერძები, გაეცვნენ კუთხის ფოლკლორსა და ქორეოგრაფიას და მონაწილეობა მიიღეს მრავალფეროვან აქტივობებში.
3 და 4 ივნისს, წისქვილის ეზოს სტუმრები, „ქართული კუთხეების ფესტივალის“ ფარგლებში, ამჯერად სვანეთში იმოგზაურებენ, გაეცნობიან მის კულტურასა და დააგემოვნებენ სვანური სამზარეულოს გამორჩეულ გემოებს. სვანეთი, იმერეთის შემდეგ, მეორე კუთხეა, რომელსაც „წისქვილი ჯგუფი“ ქართველ და უცხოელ სტუმრებს წარუდგენს.
20-21 მაისს, წისქვილმა იმერეთს უმასპინძლა. ორი დღის განმავლობაში სტუმრებს შესაძლებლობა ჰქონდათ გამორჩეული ფოლკლორული სიმღერებით, ქორეოგრაფიული ნომრებითა და კერძებით გაეცნოთ საქართველოს ეს კუთხე და მონაწილეობა მიეღოთ სხვადასხვა აქტივობაში.
20 მაისს, წისქვილის ეზოში „ქართული კუთხეების ფესტივალი“ იმერეთის დღეებით გაიხსნება და ქართველ და უცხოელ სტუმრებს იმერეთის ავთენტურ კულტურასა და გასტრონომიას გააცნობს.
.jpg.webp)
„ქართული კუთხეების ფესტივალი“ „წისქვილი ჯგუფის“ მორიგი ინიციატივაა, რომელიც მიზნად ქვეყნის კუთხეების კულტურის, ფოლკლორის, ქორეოგრაფიისა და გასტრონომიის პოპულარიზაციას ისახავს.
The Show-ს 400-მდე მოწვეული სტუმარი დაესწრო. წარმოდგენის პარალელურად მათ გაუმასპინძლდნენ ვახშმითაც, რომლისთვისაც კერძები „თეატრის“ ბრენდ შეფის, ალექს ნათაძის ხელმძღვანელობით სპეციალურად ამ დღისთვის შეიქმნა.
„წისქვილი ჯგუფმა“ ბელიაშვილის ქუჩაზე, ახალი კონცეფციის სივრცე – „თეატრი“ გახსნა. დარბაზი სცენისა და პავილიონისგან შედგება, რომელიც ყველანაირი სტილისა და ჟანრის ღონისძიებას უმასპინძლებს. ღონისძიებებზე დასწრების პარალელურად კი, სტუმრებს ვახშმითაც გაუმასპინძლდებიან.
27-28 ოქტომბერს რესტორანმა „წისქვილმა“ ლუდის მოედანზე ორდღიან ლუდის ფესტივალს უმასპინძლა. სტუმრებმა პრემიუმ ხარისხის ლუდი – გერმანული ვარშტაინერი და შოფერჰოფერი, ჰოლანდიური გროლში და ჩეხური პილსნერი დააგემოვნეს. ფესტივალის ფარგლებში, ისინი ნახევარ ფასად გაიყიდა.
28 ოქტომბერს, საქართველოში პირველად FIABCI-Georgia-სა და Property Georgia-ს ორგანიზებით უძრავი ქონების პროექტების პირველი ეროვნული დაჯილდოება – FIABCI-Georgia Prix d’Excellence Awards 2022 გაიმართა.
მათ, ვისაც ხარისხიანი ლუდიც უყვართ და მისი თანხლებით გართობაც, წინ ორდღიანი დღესასწაული ელის. 27-28 ოქტომბერს, წისქვილში, ლუდის მოედანზე ლუდის ფესტივალი გაიმართება, სადაც მრავალფეროვან გასართობ აქტივობებსა და ცოცხალ მუსიკასაც შემოგთავაზებენ.